بسم رب المهدی (عج)
کافی است نام چندین بازیگر سرشناس(گیشه ای) را ببینید تا در تعطیلات عید٬ به قول معروف دست خانم بچه ها را بگیرید و راهی سینما شوید... "مجنون لیلی"...
من البته خیلی اتفاقی رفتم٬ بماند که کلی پیش خودم گفتم ببین اول سالی چه فیلمی اومدم ها!
بالاخره بعد از کلی فکر وتحلیل گفتم بد نیست این تهدید به فرصت تبدیل شود٬چه جوری؟ خب٬ یک نقدی روی این فیلم می زنم !
داستان فیلم مربوط می شود به "روز ولنتاین" یا به ترجمه ی فیلم"روز عشق".و چندین زوج جوان به بهانه ی یک جعبه ی جواهرات قدیمی که قرار است از طرف یکی از زوجین به دیگری به عنوان هدیه ی این روز داده شود درگیر ماجرا می شوند.زوج اصلی فیلم با یک اتفاق٬(در پارک) یکدیگر را می بینند و در ادامه تنها چند صحنه از علاقه ی این دو به ادامه ی ارتباط دیده می شود اما هیچ گاه بیننده (و یا حتی خود زوجین هم) نمی فهمند به چه دلیل به هم علاقه دارند٬ ولی از تلاش های فیلم بردار در نشان دادن صورت بازیگر زن می توان حدث زد همان چشم و ابرو کارگر افتاده!
در اثر یک تصادف جعبه دست یک کارگر مترو می افتد و او ناگهان می فهمد که باید آن را به نامزدش هدیه روز عشق دهد چون همه آن روز دارند به یک جنس مخالف هدیه می دهند!(در مترو شاهد این صحنه هاست)
بعد جعبه دست دو جوانی می افتد که در باره ی خودشان به هم دروغ گفته اند در اثر این روز به هم راستش را می گویند و...
بعد جوانی که از همسرش جدا شده با این جعبه و به خاطر روز عشق به یاد همسر سابقش می افتد...
سپس این روز به اصطلاح عشق باعث می شود یک جوان برای اینکه برای معشوق خود کادوی روز عشق بخرد بر سر جان خود شرط بندی کند و چنان این صحنه پر اضطراب ساخته می شود که بعد از موفقیت او در این شرط بندی تماشاچیان دست می زنند! و... وقتی در جلب نظر کسی که او را دوست دارد موفق نمی شود خود را به زیر ماشین می اندازد.
به نظر می رسد این فیلم برای تطهیر و یا توجیه روز ولنتاین آمده و در ابتدا جایگزین باستانی آن را یعنی اسپندگان را معرفی می کند تا از بار غربی بودن آن رها شود.جالب است که این روز به این شکل که در جامعه مرسوم است کاملا از مسیحیت آمده و جالب تر آنکه در این فیلم تنها یک عشق غیر از علاقه ی دو جنس مخالف نشان داده می شود که یک شهید مسیحی است که مادرش می گوید من سه رو ز در سال حتما اینجایم روز تولدش٬روز شهادتش و روز عشق!و ادامه می دهد او عاشق وطنش بود و من عاشق فرزندم. دیگر عشق های مطرح که به مسلمانان مربوط است تنها تعریفش همان علاقه به جنس مخالف آن هم در حد سطحی آن است.
در این فیلم مثل خیلی جاها کلمه ی عشق مجانی است حتی برای شما!
تنها حدی که برای آن در نظر گرفته شده این است که قصد ازدواج دارند(باز جای شکرش باقی است!)
علاقه٬ زمانی پایدار است که بر اساس یک شناخت صحیح به وجود آمده باشد دیگر کار عشق که معلوم است.آخر تاکی اسم این روابط شکل گرفته روی آب که سر و تهش معلوم نیست قرار است الگوی جوانان شود(و یا شاید تایید کاری که انجام می دهند) ؟راستی آمار بالای طلاق اصلا به این روابط سطحی ربطی ندارد.
از صحنه های چندش آور ابراز علاقه های بچه گانه که بگذریم٬ موسیقی های پاپی که جز بعد از شکست در چنین روابطی نمی تواند شکل گیرد قابل توجه است!
در این فیلم القا می شود صرف اینکه روزی به نام عشق وجود داشته باشد تحولاتی در روابط ناصحیح بوجود می آید٬ راست گفتن دو علاقه مند به هم و یا اینکه جوانی که از همسرش جدا شده دوباره به یاد او بیفتد.
در موردی که فرد به اصطلاح عاشق بر سر خریدن هدیه شرط بندی می کند این کار او کاری بسیار مهم و تا حدودی نشان از شجاعت او قلمداد می شود در حالی که همه(تماشاچیان) به او در این کار حرام حق داده و امید دارند که موفق شود.
هیچ گاه علاقه ها (به تعبیر فیلم عشق ها)مبنای شخصیتی و فرا مادی نشان داده نمی شوند و عاشق ها به جای اینکه همچون الگوهایی چون فرهاد به بیستون کندن مشغول شوند منفعلانه راه خودکشی پی می گیرند. و یا نا امید می شوند و در مواردی که مشکلی پیش نمی آید به هم می رسند.
اکثر کسانی که می خواستند به هم به خاطر این روز هدیه دهند در شرایط قبل از ازدواج بودند و کاش انتهای چنین ابراز علاقه های آتشینی پس از ۲ یا چند سال هم به تصویر می آمد که البته در یک مورد که آمده بود ریشه یابی نشد.
در این فیلم هوس رانی و یا روابطی که صرفا بر اساس دوستی جنس مخالف است تقبیح شده بود.اما جایگزینی که مطرح کرده بود به هیچ وجه متعالی نبود و در سطح باقی می ماند.
و از نویسنده و کارگردان سوال می کنم که آیا مشکل ما جوانان با چنین روزها و نامگذاری هایی حل می شود یا ارائه ی یک الگوی صحیح از روابطی که تا آخر عمر پایدار بماند و از ریشه ها و دین رهایی بخشمان بالیده باشد؟
عشق کلمه ی سنگینی است که به تعبیر آقای فاطمی نیا در روایات ما بسیار با دقت و کم به کار رفته٬ از جمله درباره ی شهدای کربلا آمده که اینجا(اشاره به زمین کربلا٬قبل از ماجرای عاشورا) محل کشته شدن عشاق است.
سلام علی آل یس.